Introductie
De witgezichtsaki’s (Pithecia pithecia) zijn in de Apenruïne van Jungola. Hier leven ze samen met de gouden leeuwaapjes en keizertamarins. Tijdens je bezoek kan je gewoon tussen de aapjes doorlopen en zie je ze van heel dichtbij.
De witgezichtsaki’s (Pithecia pithecia) zijn in de Apenruïne van Jungola. Hier leven ze samen met de gouden leeuwaapjes en keizertamarins. Tijdens je bezoek kan je gewoon tussen de aapjes doorlopen en zie je ze van heel dichtbij.
Kenmerken
Leefwijze
Status
UiterlijkBij de witgezichtsaki’s zit er duidelijk verschil tussen mannen en vrouwen. De mannen hebben een wit masker dat hun gehele gezicht bedekt. Een vrouw heeft dat niet. Twee maanden na de geboorte wordt bij het jong duidelijk of het een mannetje of vrouwtje is, want dan begint het kleuren van het gezicht.
LeefomgevingDe witgezichtsaki komt voor in de tropische regenwouden van Brazilië , Frans-Guyana, Guyana, Suriname en Venezuela. Hier leven ze op 3 tot 15 meter hoogte in de boomtoppen. Deze boomtoppen bieden de saki’s bescherming tegen onder andere roofdieren.
VoedingWitgezichtsaki’s eten insecten, vruchten, plantenscheuten, noten, zaden en kleine dieren zoals vogeltjes. Door de scherpe hoek en snijtanden kunnen de saki’s makkelijk harde noten kraken!
VoortplantingDe witgezichtsaki leeft in een familiegroep van twee ouders en hun jongen van verschillende leeftijden. Na 158 dagen wordt er een jong geboren. Dit jong wordt door beide ouders en de aanwezige oudere zussen grootgebracht.
GedragWitgezichtsaki’s zijn enorm snelle apen. Door hun grote staart kunnen ze goed hun evenwicht bewaren. Door deze snelle bewegingen noemt de lokale bevolking ze ook wel ‘vliegende apen’.
StatusOm te zorgen dat de soort stabiel blijft in het wild, is er voor de witgezichtsaki’s een speciaal EEP (soortbehoudprogramma) in dierentuinen. Mocht het ooit nodig zijn om deze apensoort te herintroduceren dan zijn er genoeg gezonde dieren om opnieuw uit te plaatsen. WILDLANDS werkt ook mee aan dit EEP. 
BijzonderhedenDe dominantste vrouw is de enige vruchtbare vrouw in de groep. Door de feromonen die bij dit deze leidster vrijkomen, blijven haar dochters onvruchtbaar. Na een paar jaar verlaten deze dochters de groep en zoeken een mannetje om een eigen familie te stichten.